મારી દીકરી મને બહુ ગમે છે નાની અમસ્તી , બોલતી , રમતી , ફોટા જેવી ઢીંગલી દોડતાં દો ડ તાં પડી જાય છે ત્યારે ફૂલના ં ઢગલા જેવી લાગે છે કાંઇ પણ ખવડાવો તો એ ડ્રેસ ઉપર જરૂર નાખે છે તોય એ ગંદા થતાં જ નથી. એ ખિલખિલાટ હસે છે ત્યારે ખોબલો ધરી હાસ્ય ભેગું કરી પર્સમાં મૂકી દઉં છું હું પછી આખો દિવસ એ પર્સ ખોલી દીકરીના હાસ્યથી મારા ચહેરાને ભર્યા કરું છું. દીકરી મોટી થઇ જશે ત્યારે ?...... - મીનાક્ષી કૈલાસ પંડિત દીકરી વિશે કેટલાં કાવ્યો ને કેટલાં સંપાદનો થયાં છે !! મીનાક્ષી પંડિતના આ કાવ્યમાં નાનકડી દીકરી વિશે એક ભરી ભરી સંવેદના પથરાઇ છે. આ સંવેદના કોમળ છે, રણઝણતી છે, મહેકથી છલકાય છે અને એક પ્રશ્નથી છેવટે અનુત્તરમાં એનું સમાપન થાય છે.. કાલું કાલું બોલતી, મીઠા કુંજનમાં સૌને નવડાવતી, નાનકડી દીકરી કેવી વ્હાલી લાગે છે !! એ રમે છે ત્યારે માનું મન નૃત્ય કરી ઊઠે છે, એનું બાળપણ કેટલાં માધુર્યથી ભરેલું છે ? ત્યા...
I am not opposed to therapeutic drugs and medicines, but I want others to know about the preventive medicines. There is another high way to help people with the willpower. Vocal power means that there is a strong desire, concentration, and powerful power through a spiritual yam-rule. In today's medicine, there is no such thing to cultivate. After my experiences with professional doctors, I am convinced that while treating the disease, the behavior of the doctor and his will are more important than the herb. As doctors, this fact will understand that they can help him by teaching the patient not only by drugs but also by other methods of preventing illness, and can make him aware of the power to heal itself. "